ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ (7)

Ο ΙΠΠΟΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΔΡΑΚΟΣ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ 

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα βασίλειο γεμάτο πράσινα λιβάδια και ψηλά βουνά, ζούσε ένας γενναίος ιππότης. Φορούσε λαμπερή πανοπλία και κρατούσε ένα σπαθί, που  όπως έλεγαν είχε μαγικές δυνάμεις και δεν πολεμούσε για τη δόξα, αλλά για να προστατεύει τους αδύναμους.  

Μια μέρα, έφτασε στο κάστρο μια τρομακτική είδηση ότι ένας δράκος είχε εμφανιστεί στο βουνό και τρομοκρατούσε τα γύρω χωριά. Έκαιγε τις καλλιέργειες και οι άνθρωποι φοβόντουσαν να βγουν από τα σπίτια τους. Ο βασιλιάς υποσχέθηκε μεγάλη ανταμοιβή σε όποιον τον νικήσει. 

Ο ιππότης ξεκίνησα αμέσως το ταξίδι του. Ανέβηκε το απότομο βουνό και σύντομα βρέθηκε μπροστά στη σκοτεινή σπηλιά. Με θάρρος μπήκε μέσα. Ο δράκος εμφανίστηκε με έναν βρυχηθμό, αλλά αντί να επιτεθεί αμέσως, κοίταξε τον ιππότη με θλίψη. 

«Γιατί καταστρέφεις χωριά;» ρώτησε ο ιππότης. 

Ο δράκος απάντησε ότι οι άνθρωποι είχαν καταστρέψει το δάσος του και δεν είχε ποια τροφή ούτε σπίτι. Ο ιππότης κατάλαβε ότι δεν είχε μπροστά του έναν εχθρό, αλλά ένα πλάσμα που πονούσε. Έτσι αντί να πολεμήσει, πρότεινε ειρήνη. Υποσχέθηκε να βοηθήσει να ξαναφυτευτεί το δάσος. Ο δράκος δέχτηκε. 

Από τότε ο δράκος έγινε φύλακας του δάσους και του βουνού και ο ιππότης δίδαξε στους ανθρώπους πώς να φέρονται στη φύση. Και το βασίλειο ζούσε ευτυχισμένο για πολλά χρόνια. 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΝΤΕΛΙΑΣ

ΣΣ. Στο μάθημα της Λογοτεχνίας, της καθηγήτριας Γεωργίας Αλειφέρη και στο πλαίσιο της δημιουργικής γραφής μαθητές και μαθήτριες από την Α’ τάξη, του 3ου Γυμνασίου Γλυφάδας, αφήνοντας τη φαντασία τους ελεύθερη δημιούργησαν τα δικά τους παραμύθια, τις δικές τους ιστορίες. Θέλησαν να εκφράσουν δημιουργικά τις σκέψεις, τα συναισθήματά τους και να αναδείξουν σημαντικά μηνύματα για την υπομονή, την καλοσύνη, την προσφορά στους άλλους, τον σεβασμό στη φύση.