Μαζί μπορούμε

 ΟΤΑΝ Η ΡΙΡΙ ΕΣΩΣΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

Την τελευταία νύχτα του χρόνου, λίγο πριν αλλάξει ο χρόνος και γεμίσει ο κόσμος ευχές, κάτι απρόσμενο συνέβη. Μια μικρή γάτα, η Ριρί, βρέθηκε στο επίκεντρο μιας μεγάλης περιπέτειας που κινδύνευε να χαλάσει την Πρωτοχρονιά.

Η ιστορία που ακολουθεί μας θυμίζει πως κάθε νέα αρχή χρειάζεται αγάπη, συνεργασία και φροντίδα για τον άλλον. Γιατί η Πρωτοχρονιά δεν είναι μόνο πυροτεχνήματα και δώρα, αλλά μια ευκαιρία να ξεκινήσουμε όλοι μαζί με καλοσύνη και ελπίδα.

Καλή χρονιά και καλή ανάγνωση! 

Λίγο πριν ξεκινήσει το μεγάλο ταξίδι του Αγίου Βασίλη για το μοίρασμα των δώρων, κάτι απρόσμενο συνέβη. Καθώς το έλκηθρο πετούσε πάνω από τα χιονισμένα βουνά, μια τεράστια χιονοστιβάδα κατρακύλησε ξαφνικά και το σταμάτησε απότομα.

«Μα τι έγινε;» αναφώνησε ο Άγιος Βασίλης.

Μέσα από το χιόνι ξεπρόβαλε η Ριρί, μια μικρή, πονηρή γάτα. Εκείνη είχε προκαλέσει τη χιονοστιβάδα, γιατί ήθελε απεγνωσμένα να προλάβει τον Άγιο Βασίλη πριν φύγει. Είχε κάτι πολύ σημαντικό να του πει.

«Ριρί; Εσύ εδώ;» είπε εκείνος με έκπληξη.

Η γάτα νιαούρισε ζωηρά και άρχισε να τρέχει.

«Θέλεις να σε ακολουθήσω;» ρώτησε ο Άγιος Βασίλης.

Ο Άγιος Βασίλης αγαπούσε πολύ τη Ριρί και ήξερε πως ποτέ δεν έκανε κάτι χωρίς λόγο. Την ακολούθησε μέχρι το σπίτι του. Εκεί όμως τον περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη. Η γυναίκα του ήταν ξαπλωμένη στον καναπέ, χλωμή και ακίνητη.

«Όχι…» ψιθύρισε. «Έχει λιποθυμήσει!»

Χωρίς να χάσει χρόνο, την τύλιξε με την κόκκινη κάπα του και έτρεξε προς το έλκηθρο.

«Κρατήσου», είπε με αγωνία. «Πάμε στο νοσοκομείο».

Η Ριρί κουλουριάστηκε δίπλα της, νιαουρίζοντας απαλά. Στο νοσοκομείο οι γιατροί έτρεξαν αμέσως κοντά τους.

«Μην ανησυχείτε», του είπαν. «Θα γίνει καλά».

Ο Άγιος Βασίλης αναστέναξε ανακουφισμένος, όμως κοίταξε το ρολόι του. Η ώρα είχε περάσει.

«Και τώρα;» σκέφτηκε. «Τα παιδιά περιμένουν…»

Την ίδια στιγμή, στο εργαστήρι, τα ξωτικά είχαν συγκεντρωθεί.

«Δεν μπορούμε να αφήσουμε την Πρωτοχρονιά να χαθεί!» είπε ο αρχιξωτικός.

«Μα χωρίς τον Άγιο Βασίλη;» ρώτησε ένα μικρό ξωτικό.

Η Ριρί πήδηξε πάνω στο τραπέζι.

«Νιάου!»

«Η Ριρί θα μας οδηγήσει!» φώναξε ένα ξωτικό. «Ξέρει τον δρόμο!»

Άνοιξαν τον μεγάλο χάρτη του κόσμου και χώρισαν τις αποστολές. Το έλκηθρο ξεκίνησε ξανά, αυτή τη φορά με οδηγό τη Ριρί και πλήρωμα τα ξωτικά.

Σε μια παγωμένη σκεπή ένα ξωτικό γλίστρησε.

«Ωχ!»

«Κρατήσου!» νιαούρισε η Ριρί και τον έπιασε από το σκουφάκι.

Σε ένα άλλο σπίτι, τα ξωτικά μπερδεύτηκαν.

«Πού είναι η καμινάδα;»

«Νιάου! Από εδώ!» απάντησε η Ριρί με ένα άλμα.

Η νύχτα προχωρούσε και τα δώρα λιγόστευαν.

«Τα καταφέραμε…» ψιθύρισε ένα ξωτικό αφήνοντας το τελευταίο πακέτο.

Το πρωί, ο Άγιος Βασίλης επέστρεψε στο εργαστήρι. Όταν έμαθε τι είχε συμβεί, χαμογέλασε συγκινημένος.

«Σας ευχαριστώ όλους», είπε. «Μου δείξατε πως τα Χριστούγεννα δεν είναι μόνο δώρα, αλλά αγάπη, φροντίδα και συνεργασία».

Η Ριρί κουλουριάστηκε δίπλα του και νιαούρισε σιγανά, σαν να έλεγε:

«Μαζί μπορούμε τα πάντα».

ΤΖΩΡΤΖΙΝΑ  ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ