Ελεύθερος χρόνος

ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ «ΔΙΚΑΙΩΜΑ» ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Όταν η καθημερινότητα μετατρέπεται σε έναν ατελείωτο αγώνα δρόμου

Ξυπνητήρι από τα χαράματα. Βιαστικός καφές. Κίνηση στους δρόμους. Άγχος για να προλάβουμε. Αυτή είναι η εικόνα της καθημερινότητας για χιλιάδες ανθρώπους που ζουν και εργάζονται στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις. Ο ελεύθερος χρόνος μοιάζει πλέον με πολυτέλεια – ένα αγαθό που ολοένα και λιγότεροι μπορούν πραγματικά να απολαύσουν.

Η μέρα ξεκινά με πολύωρες μετακινήσεις προς τον χώρο εργασίας. Η κούραση συσσωρεύεται ήδη πριν αρχίσει το ωράριο. Οι επαγγελματικές υποχρεώσεις, οι αυξημένες απαιτήσεις και ο έντονος ανταγωνισμός δημιουργούν ένα περιβάλλον πίεσης που εξαντλεί σωματικά και ψυχικά. Και όταν επιτέλους τελειώσει η δουλειά, η επιστροφή στο σπίτι δεν σηματοδοτεί ξεκούραση.

Για πολλούς γονείς, τότε ξεκινά το «δεύτερο ωράριο». Μετακινήσεις σε φροντιστήρια, προπονήσεις, καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Παράλληλα, δουλειές σπιτιού, οικονομικές υποχρεώσεις, καθημερινά ζητήματα που απαιτούν λύση. Ο χρόνος για προσωπική χαλάρωση, για ένα βιβλίο, έναν περίπατο ή μια ουσιαστική συζήτηση περιορίζεται δραματικά.

Οι συνέπειες είναι εμφανείς: αυξημένο άγχος, έλλειψη ύπνου, ψυχική εξάντληση. Οι ανθρώπινες σχέσεις δοκιμάζονται, καθώς ο ποιοτικός χρόνος με την οικογένεια και τους φίλους μειώνεται. Η συνεχής πίεση οδηγεί σε έναν τρόπο ζωής μηχανικό και αποξενωμένο.

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι ξεκάθαρο: Μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι; Ο ελεύθερος χρόνος δεν είναι περιττός• είναι απαραίτητος για την ψυχική ισορροπία και την προσωπική ανάπτυξη. Η καλύτερη οργάνωση της καθημερινότητας, η θέσπιση σαφών ορίων ανάμεσα στην εργασία και την προσωπική ζωή, αλλά και πολιτικές που στηρίζουν τον εργαζόμενο μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στη βελτίωση της κατάστασης.

Ίσως ήρθε η στιγμή να επαναπροσδιορίσουμε τις προτεραιότητές μας. Να θυμηθούμε ότι η ζωή δεν είναι μόνο υποχρεώσεις και προθεσμίες. Είναι και στιγμές. Και αυτές χρειάζονται χρόνο.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΙ ΤΖΩΡΤΖΙΝΑ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ