Κοντομαρί Χανίων-σαν σήμερα, Κάνδανος Χανίων-σαν αύριο

Η ΠΡΩΤΗ ΜΑΖΙΚΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΑΜΑΧΩΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

 του Βασίλη Λάμπογλου*

 

2-3 Ιουνίου 1941. 

Είναι η επόμενη μέρα μετά την τελική επικράτηση των δυνάμεων του Άξονα στη Μάχη της Κρήτης και οι στρατιώτες της ναζιστικής Γερμανίας προχωρούν (σε αντίποινα στην πρωτοφανή αντίσταση που αντιμετώπισαν από τις δυνάμεις Ελλήνων και Συμμάχων), στην εκτέλεση όλων των ανδρών του χωριού Κοντομαρί Χανίων.

Η Μάχη της Κρήτης υπήρξε ανελέητη και καταστροφική για τους Γερμανούς, οι οποίοι είχαν βαριές απώλειες, με σημαντικότερη συνέπεια την αχρήστευση ενός σημαντικού όπλου της ναζιστικής πολεμικής μηχανής: τους αλεξιπτωτιστές, οι οποίοι αν και είχαν παίξει καθοριστικό ρόλο στην ναζιστική επιτυχία στην ευρωπαϊκή ήπειρο, στη μάχη της Κρήτης είχαν τέτοιες απώλειες που πλέον δεν ξαναχρησιμοποιήθηκε σε τέτοιο βαθμό μέχρι το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι Γερμανοί αποφάσισαν σκληρά αντίποινα στον τοπικό πληθυσμό και από την επομένη της λήξης της μάχης, επιδόθηκαν στην μανία της εκδίκησής τους.

Την επομένη της ήττας των Ελλήνων και Συμμάχων, μια μονάδα αλεξιπτωτιστών υπό τον υπολοχαγό Horst Trebes-ως αντίποινα κατά του λαού που προέβαλλε λυσσαλέα αντίσταση στην επιχείρηση Ερμής της 20ης Μαΐου - εισέβαλλαν στο χωριό Κοντομαρί.

Κατόπιν του Πολέμου, μαθεύτηκε πως την εντολή για τη σφαγή έδωσε ο στρατηγός Kurt Student ο οποίος αποκάλυψε στη δίκη της Νυρεμβέργης ότι διατάχθηκε από τον ίδιο τον Hermann Göring, τον επικεφαλής της γερμανικής αεροπορίας.

Οι ναζιστικές δυνάμεις στις 2 του Ιουνίου στο Κοντομαρί, συγκέντρωσαν όλους τους κατοίκους, συνέλαβαν 25 άνδρες ηλικίας από 18 έως 50 ετών και τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ, αφήνοντας να ζήσουν μονάχα οι ηλικιωμένοι.

Την επόμενη μέρα, οι ναζιστικές δυνάμεις προχώρησαν σε ακόμα ένα έγκλημα πολέμου: το Ολοκαύτωμα της Καντάνου.

Οι Γερμανοί εκτέλεσαν τους περίπου 180 κατοίκους του χωριού, έσφαξαν ακόμα και τα ζώα τους ενώ πυρπόλησαν όλα τα σπίτια.

Το έγκλημα πολέμου στο Κοντομάρι κατέγραψε με το φωτογραφικό φακό του ο Γερμανός υπολοχαγός Franz-Peter Weixler, ο οποίος υπηρετούσε ως ανταποκριτής προπαγάνδας για τη Wehrmacht. 

Λίγους μήνες αργότερα, ο Βάιξλερ απολύθηκε από τον στρατό και κατηγορήθηκε για εσχάτη προδοσία, επειδή βοήθησε 9 Κρητικούς να αποδράσουν από τον τόπο της εκτέλεσης και δημοσιοποίησε κάποιες από τις φωτογραφίες που τράβηξε στο Κοντομαρί. 

Αμέσως μετά τον πόλεμο κατέθεσε στη δίκη της Νυρεμβέργης ως μάρτυρας κατηγορίας κατά του Χέρμαν Γκέριγκ και το 1955 επισκέφθηκε το μαρτυρικό χωριό, όπου του επιφυλάχθηκε θερμή υποδοχή από τους κατοίκους.

Το φωτογραφικό υλικό του Βάιξλερ παρέμεινε θαμμένο στα ομοσπονδιακά αρχεία της τότε Δυτικής Γερμανίας έως το 1980, οπότε ανακαλύφθηκε από τον δημοσιογράφο Βάσο Μαθιόπουλο και συσχετίστηκε με τη Σφαγή στο Κοντομαρί από τον δημοσιογράφο Κώστα Παπαπέτρου.

Ο επικεφαλής της μονάδας των εκτελεστών – αλεξιπτωτιστών Horst Trebes τιμήθηκε με τον Σταυρό του Ιππότη του ναζιστικού καθεστώτος για την επιχείρηση στην Κρήτη. Σκοτώθηκε το 1944 σε πολεμική επιχείρηση στη Νορμανδία.

Η Ελλάδα, μετά το τέλος του πολέμου ζήτησε από τη Βρετανία την έκδοση του στρατηγού Kurt Student, αλλά εισέπραξε άρνηση.

Ο Student δικάστηκε από τους Βρετανούς για κακομεταχείριση κρατουμένων και δολοφονία αιχμαλώτων στην Κρήτη και κρίθηκε ένοχος για 3 από τις 8 κατηγορίες. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση 5 ετών αλλά απελευθερώθηκε το 1948 για «ιατρικούς λόγους».

Δεν δικάστηκε ποτέ για εγκλήματα κατά αμάχων!!! 

- Η Γερμανία μόλις πριν 4 έτη αναγνώρισε ότι το αποικιοκρατικό της καθεστώς στη Ναμίμπια διέπραξε γενοκτονία στον τοπικό πληθυσμό εξοντώνοντας 65.000 από τις 80 χιλιάδες των μελών της φυλής Χερέρο και τις 10.000 από τις 20.000 των μελών της φυλής Νάμα.

Η γενοκτονία διαπράχθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα και υπήρχε πάγιο αίτημα της Ναμίμπια για αποζημιώσεις.

Όμως, το Βερολίνο απέρριπτε το αίτημα αυτό φοβούμενο ότι θα στήριζε τις αξιώσεις για αποζημιώσεις από άλλες χώρες, όπως η Ελλάδα.

Έτσι προτιμήθηκε η λύση αντί αποζημιώσεων, η Γερμανία να στηρίξει με 1,8 δισ. τη δημιουργία ενός αναπτυξιακού ταμείου στη Ναμπίμπια. 

- Κοιτάξτε τα βλέμματα των 2 γερόντων στη τρίτη η φωτογραφία.

Μόνο γι' αυτά τα βλέμματα θα έπρεπε ως τις μέρες μας να αποτελεί πρώτιστη εθνική απαίτηση η "αποζημίωση" των ταλαίπωρων Ψυχών του έρμου τόπου μας.

Αλλά εδώ άφηναν λεύτερο τον Μαξ Μερτεν (οι "εθνάρχες" και οι Αβερωφ του), για τα 2.000.000 του Αντενάουερ. 

Ραγιάδες... σε σκέψη, πράξη και κυρίως "κυβερνήτες".

………………………………….

*Ο Βασίλης Λάμπογλου είναι οικονομικός αναλυτής.