ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ (3)

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ 

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσαν γύρω από ένα παλιό πέτρινο κάστρο ένας γενναίος ιππότης, μια καλοσυνάτη πριγκίπισσα, ένας μικρός αλλά πανέξυπνος νάνος, μια παράξενη μάγισσα, ένα πιστό άλογο καθώς και ένα γλυκό αηδόνι που τραγουδούσε σαν να ήξερε όλα τα μυστικά του κόσμου. 

Το κάστρο ήταν χτισμένο στην άκρη ενός μεγάλου και σκοτεινού δάσους. Είχε ένα ψηλό παράθυρο από όπου η πριγκίπισσα κοιτούσε κάθε μέρα τον κόσμο έξω. Μια μέρα μια περίεργη συμφορά εμφανίστηκε στο δάσος. Ήταν ένας ανεμοστρόβιλος που από μέσα του ξεχύθηκαν πολλά σκουπίδια, τα οποία άρχισαν να πνίγουν τα δέντρα και να σκοτεινιάζουν τον ουρανό. Η μάγισσα που ζούσε βαθιά μέσα στο δάσος, είχε χάσει τη χαρά της και από τη λύπη της δημιούργησε αυτόν τον ανεμοστρόβιλο. 

Ο ιππότης καβάλησε το άλογο του και ξεκίνησε να σώσει το βασίλειο. Στο δρόμο του συνάντησε τον πανέξυπνο νάνο που του είπε πως η λύση δεν είναι η μάχη, πρέπει να ψάξει πιο βαθιά. Το δρόμο τους συνόδευε και το αηδόνι που το τραγούδι του έφερνε γέλιο και ελπίδα. Μα γιατί συνέβαιναν όλα αυτά; Η μάγισσα που όλοι τη θαύμαζαν για τη σοφία της είχε ξεχαστεί. Η μοναξιά έγινε θυμός και ο θυμός της μετατράπηκε σε ανεμοστρόβιλο. 

Η πριγκίπισσα ένιωθε λύπη βλέποντας το δάσος να χάνεται. Ο ιππότης ένιωθε αποφασισμένος αλλά και πολύ μπερδεμένος. Ο νάνος σκεπτόταν πως κάθε πρόβλημα μπορεί να λυθεί αρκεί να υπάρχει αγάπη και το αηδόνι ένιωθε πως το τραγούδι του μπορούσε να γιατρέψει ό,τι δεν μπορούσαν τα σπαθιά. 

Όταν έφτασαν στη μάγισσα, δεν την πολέμησαν, αλλά αντιθέτως της μίλησαν. Η πριγκίπισσα της χαμογέλασε απ το παράθυρο της καρδιάς της, ο νάνος της είπε ένα αστείο που την έκανε να γελάσει για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια και φυσικά το αηδόνι της είπε ένα γλυκό τραγούδι. 

Η μάγισσα άρχισε να κλαίει και τότε η στεναχώρια της εξαφανίστηκε. Μαζί της κόπασε και ο ανεμοστρόβιλος. Τα σκουπίδια ως δια μαγείας χάθηκαν, το δάσος ξαναζωντάνεψε και το κάστρο γέμισε φως. 

Η αληθινή δύναμη δεν βρίσκεστε στα σπαθιά και στον πόλεμο, αλλά στην κατανόηση, τη συντροφικότητα και την καλοσύνη. Ακόμη και η πιο σκοτεινή μας πλευρά μπορεί να διαλυθεί δίνοντας αγάπη και γέλιο στη ζωή μας. 

ΑΝΝΑ ΜΑΡΙΑ ΒΛΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΣ. Στο μάθημα της Λογοτεχνίας, της καθηγήτριας Γεωργίας Αλειφέρη και στο πλαίσιο της δημιουργικής γραφής μαθητές και μαθήτριες από την Α’ τάξη, του 3ου Γυμνασίου Γλυφάδας, αφήνοντας τη φαντασία τους ελεύθερη δημιούργησαν τα δικά τους παραμύθια, τις δικές τους ιστορίες. Θέλησαν να εκφράσουν δημιουργικά τις σκέψεις, τα συναισθήματά τους και να αναδείξουν σημαντικά μηνύματα για την υπομονή, την καλοσύνη, την προσφορά στους άλλους, τον σεβασμό στη φύση.