Ισορροπία, όχι απόρριψη

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ Κ-POP

 

Η K-pop δεν είναι απλά ένα είδος μουσικής από τη Νότια Κορέα. Είναι ένα παγκόσμιο πολιτιστικό κύμα, γνωστό ως Hallyu Wave, που τα τελευταία χρόνια έχει κατακλύσει τα ακουστικά, τις οθόνες και τις καρδιές εκατομμυρίων εφήβων. Από τους BTS και τις BLACKPINK μέχρι τους Stray Kids και τις NewJeans, τα κορεατικά συγκροτήματα γεμίζουν στάδια και σπάνε ρεκόρ στο YouTube μέσα σε λίγες ώρες.

Γιατί όμως αρέσει τόσο πολύ;

1. Το απόλυτο θέαμα: Ένα K-pop τραγούδι δεν είναι μόνο ήχος. Είναι συγχρονισμένες χορογραφίες που κόβουν την ανάσα, εντυπωσιακά music videos που μοιάζουν με ταινίες μικρού μήκους, και στιλιστικές αλλαγές σε κάθε comeback. Κάθε επιστροφή ενός group είναι ένα νέο κεφάλαιο σε μια ιστορία.

2. Η σύνδεση με τους fans: Τα idols μοιράζονται την καθημερινότητά τους μέσα από lives, vlogs και πλατφόρμες όπως το Weverse. Οι fans δεν είναι απλοί ακροατές. Είναι μέλη μιας τεράστιας κοινότητας, όπως η ARMY των BTS ή η BLINK των BLACKPINK, που οργανώνει δράσεις, μεταφράζει περιεχόμενο και στηρίζει φιλανθρωπικούς σκοπούς.

3. Η μουσική δεν έχει σύνορα: Αν και οι στίχοι είναι κυρίως στα κορεατικά, τα τραγούδια αναμειγνύουν pop, hip-hop, EDM και R&B. Το μήνυμα συχνά μιλάει για αυτοπεποίθηση, όνειρα, πίεση από την κοινωνία και αγάπη για τον εαυτό μας. Θέματα που αφορούν κάθε έφηβο, σε κάθε χώρα.

Η άλλη όψη του νομίσματος

Φυσικά, τίποτα δεν είναι τέλειο. Πίσω από τα φώτα υπάρχουν χρόνια σκληρής προπόνησης για τα idols από πολύ μικρή ηλικία, εξαντλητικά προγράμματα και μεγάλη πίεση για να διατηρούν μια συγκεκριμένη εικόνα. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι αυτό που βλέπουμε είναι το αποτέλεσμα τεράστιας δουλειάς και θυσιών.

Στη χώρα μας, η K-pop έχει φανατικό κοινό. Ελληνικά fan clubs διοργανώνουν events, random dance plays σε πλατείες και μαζεύονται για να δουν μαζί τα comebacks. Πλέον δεν είναι περίεργο να ακούσεις K-pop στο διάλειμμα ή να δεις συμμαθητές να μαθαίνουν χορογραφίες.

Τελικά, το φαινόμενο K-pop δείχνει τη δύναμη της μουσικής να ξεπερνά γλώσσες και σύνορα. Δείχνει ότι μια καλοδουλεμένη παραγωγή συνδυασμένη με αυθεντικό συναίσθημα μπορεί να ενώσει ανθρώπους από όλο τον πλανήτη. Και ίσως αυτό να είναι το πιο αισιόδοξο μήνυμα. Υπάρχει όμως και η άλλη όψη του νομίσματος 

άλλη όψη: Μας κάνει όλους ίδιους;

Εδώ έρχεται ο προβληματισμός. Στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, η κυριαρχία παγκόσμιων trends όπως η K-pop δημιουργεί ένα ερώτημα: Μήπως ξεχνάμε τα τοπικά μας ακούσματα;

Όταν όλοι ακούμε τα ίδια groups, χορεύουμε τις ίδιες χορογραφίες στο TikTok και φοράμε το ίδιο στιλ, υπάρχει ο κίνδυνος να χαθεί η μουσική πολυμορφία. Το ελληνικό παραδοσιακό τραγούδι, το ρεμπέτικο, το έντεχνο ή ακόμα και η σύγχρονη ελληνική ραπ και pop, δυσκολεύονται να βρουν χώρο δίπλα σε βιομηχανίες δισεκατομμυρίων που προωθούνται παγκόσμια.

Η K-pop είναι φτιαγμένη για να είναι «παγκόσμια». Αναμειγνύει κορεατικά με αγγλικά, δυτικές παραγωγές με κορεατική αισθητική. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό, αλλά μερικές φορές οι κουλτούρες γίνονται ένα προϊόν χωρίς ιδιαίτερα τοπικά χαρακτηριστικά. Ακούμε όλοι το ίδιο και σιγά σιγά ξεχνάμε τον ήχο του τόπου μας.

Ισορροπία, όχι απόρριψη

Αυτό δεν σημαίνει ότι η K-pop είναι «κακή». Το πρόβλημα δεν είναι να ακούς Stray Kids. Το πρόβλημα ξεκινά όταν ακούς μόνο Stray Kids και δεν ξέρεις ούτε ένα τραγούδι του Χατζιδάκι ή ένα σύγχρονο ελληνικό συγκρότημα.

Η παγκοσμιοποίηση μπορεί να ενώνει, αλλά μπορεί και να ισοπεδώνει. Η λύση είναι να κρατάμε ανοιχτά τα αυτιά μας. Να απολαμβάνουμε την K-pop, να θαυμάζουμε τη δουλειά και την πειθαρχία των idols, αλλά να δίνουμε χώρο και στη δική μας μουσική ταυτότητα.

Γιατί το νόημα δεν είναι να γίνουμε όλοι ένα χωρίς χαρακτηριστικά. Είναι να μοιραζόμαστε τις διαφορετικές μας κουλτούρες και να φτιάχνουμε κάτι καινούργιο, χωρίς να ξεχνάμε από πού ξεκινήσαμε.

ΤΖΩΡΤΖΙΝΑ  ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ