ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ (4)

ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ 

Κάποτε σε ένα μακρινό χωριό, υπήρχε μια γυναίκα που ήθελε τα πάντα να ξέρει για τους γείτονες της. Τόσο πολύ που τους κατασκόπευε. Ο ένας γείτονας, όμως, είχε και παιδιά και τα παιδιά καταλάβαιναν τα πάντα. Γι' αυτό όταν την έβλεπαν από τα παράθυρα να κοιτάει κάθε μέρα, ήξεραν ότι τους κατασκόπευε. 

Έτσι αποφάσισαν να στείλουν ένα γράμμα στην νεράιδα των ονείρων. Το γράμμα έλεγε: «Αγαπητή μας νεράιδα, θα ήμασταν ευγνώμονες, άμα μας βοηθούσες. Εδώ και πολύ καιρό έχουμε προσέξει ότι η γειτόνισσά μας μάς παρακολουθεί. Για αυτό, θα μπορούσες να μας κάνεις μια χάρη. Άμα μπορείς..., στείλε τρία συνεχόμενα όνειρα με έναν άνθρωπο που να την παρακολουθεί, ώστε να καταλάβει πόσο ενοχλητικό είναι. Με αγάπη, τα παιδιά του γείτονα». Οπότε αυτό έκανε η νεράιδα! 

Την πρώτη νύχτα η γυναίκα κοιμήθηκε σαν πουλάκι, έως ότου είδε το όνειρο. Το επόμενο πρωί πρόσεχε τους πάντες, να δει, άμα την κοιτούσανε. Τη δεύτερη νύχτα ξύπνησε από το φόβο της. Δεν ξανακοιμήθηκε. Για αυτό το άλλο πρωί δεν είχε ενέργεια και τα πάντα την τρόμαζαν. Την τελευταία νύχτα είδε στο όνειρό της τον άνθρωπο που την κατασκόπευε να της δίνει ένα χαρτί, πολύ καλά τυλιγμένο. Το άνοιξε και είδε να λέει: «Δεν χρειάζεται να ξέρεις τα πάντα για τη ζωή του άλλου, όσο δεν επηρεάζει τη δική σου». 

Την επομένη ημέρα αποφάσισε να ζητήσει συγγνώμη στους γείτονες και στα παιδιά. Από τότε δεν θέλει να ξέρει τίποτα περισσότερο για τη ζωή των άλλων από όσα της λένε! 

ΣΟΦΙΑ ΚΟΝΤΟΥΛΗ

ΣΣ. Στο μάθημα της Λογοτεχνίας, της καθηγήτριας Γεωργίας Αλειφέρη και στο πλαίσιο της δημιουργικής γραφής μαθητές και μαθήτριες από την Α’ τάξη, του 3ου Γυμνασίου Γλυφάδας, αφήνοντας τη φαντασία τους ελεύθερη δημιούργησαν τα δικά τους παραμύθια, τις δικές τους ιστορίες. Θέλησαν να εκφράσουν δημιουργικά τις σκέψεις, τα συναισθήματά τους και να αναδείξουν σημαντικά μηνύματα για την υπομονή, την καλοσύνη, την προσφορά στους άλλους, τον σεβασμό στη φύση.