Αρχή ζωής

ΤΕΛΟΣ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

Και κάπως έτσι, άλλη μια σχολική χρονιά μπήκε στο αρχείο.

Τελευταίο κουδούνι, τελευταίο διαγώνισμα, τελευταία φορά που είπαμε "άντε να τελειώνουμε". Οι τσάντες άδειασαν, τα θρανία ξεκουράζονται, τα ξυπνητήρια σιώπησαν.

Για τα παιδιά:

Όχι άλλο "διάβασε", όχι άλλο "αύριο γράφουμε", όχι άλλο άγχος για βαθμούς. Τώρα έχει μόνο θάλασσα μέχρι να ζαρώσουν τα δάχτυλα, ποδήλατο μέχρι να δύσει ο ήλιος, παγωτό για βραδινό και παραμύθια χωρίς "νυστάζω, έχουμε σχολείο αύριο".

Για τους γονείς:

Όχι άλλο πρωινό τρέξιμο, όχι άλλο "έφτιαξες την τσάντα;", όχι άλλο διάβασμα μαζί μέχρι τα μεσάνυχτα. Τώρα έχει καφέ που δεν πίνεται βιαστικά, μεσημέρια χωρίς δρομολόγια, απογεύματα που ανήκουν στην οικογένεια και όχι στις δραστηριότητες.

Για όλους μας μαζί:

Τώρα αρχίζουν οι διακοπές που περιμέναμε. Χωρίς πρόγραμμα, χωρίς πρέπει, χωρίς ρολόι. Μόνο εμείς. Να γεμίσουμε μπαταρίες, να φτιάξουμε αναμνήσεις, να θυμηθούμε πώς είναι να μην κοιτάμε συνέχεια την ώρα.

Γιατί η ξεκούραση δεν είναι πολυτέλεια. Είναι δικαίωμα.

Και η οικογένεια δεν θέλει τέλειο πρόγραμμα. Θέλει χρόνο.

Το σχολείο μας έμαθε γράμματα. Το καλοκαίρι θα μας μάθει ξανά ο ένας τον άλλον. Καλές διακοπές σε όλους!

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ