ΟΤΑΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΘΗΚΑ
Εγώ είχα κάτσει έξω από την πόρτα και νιαούριζα για να μου ανοίξουν. Ξαφνικά είδα την πόρτα να ανοίγει. Ήμουν ευτυχισμένη, γιατί πίστευα πως με λυπήθηκαν και αποφάσισαν να με βάλουν μέσα. Αντί αυτού βγήκε η καθαρίστρια με μια σκούπα στο χέρι και άρχισε να με κυνηγάει. Πέρασα τον δρόμο όσο πιο γρήγορα μπορούσα, όμως δεν ξέρω πως με χτύπησε ένα αμάξι στο πόδι και κούτσενα.
Μόλις άρχισε να βραδιάζει άρχισα να φοβάμαι, αφού
ήμουν μόνη μου στον δρόμο και είχε πολύ κρύο. Έτρεμα και πεινούσα, ώσπου άκουσα
έναν θόρυβο να με περιτριγυρίζει. Γύρισα και είδα ένα σκύλο. Εκείνος ήρθε προς
τα εμένα και εγώ άρχισα να τρέχω από το φόβο μου μην με σκοτώσει. Όμως εκείνος
δεν σταμάτησε, συνέχισε να με κυνηγάει. Πήγα και κρύφτηκα στα σκουπίδια μέχρι
να ξημερώσει. Προτού κοιμηθώ σκεφτόμουν ότι όλα αυτά ήταν ένα όνειρο και ότι
μόλις ξυπνούσα θα ήμουν πίσω στο σπίτι μου με ένα πιάτο φαΐ να με περιμένει.
Όλο το βράδυ είχε πολύ φασαρία, κοιμήθηκα με το ζόρι τρεις ώρες. Μόλις ξημέρωσε
σηκώθηκα, τεντώθηκα και βγήκα έξω στην πόλη, χωρίς να ξέρω τι κίνδυνοι με
περιμένουν.


Τελικά κατάλαβα ότι η ζωή της γάτας, αλλά και του
σκύλου είναι πάρα πολύ δύσκολη και δεν θα ήθελα να ήμουν τέτοιο ζώο.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΤΣΑΜΠΙΡΑ
ΣΣ. Το κείμενο αυτό γράφτηκε στο πλαίσιο του
πολιτιστικού προγράμματος «Μικροί Λογοπλάστες», του 3ου Γυμνασίου Γλυφάδας, που
συντόνιζε η καθηγήτρια Θεοδώρα Μπατίλα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου